<   Biblioteka  ~  Regały

Coś jej mignęło przed oczami jak tylko dotarł do niej trzask drewna. Jej życie?
Nie. Lampa pod sufitem, nagle stała się tak strasznie bliska, a potem się oddalała.
Już wyobrażała sobie ból po spotkaniu z chłodna podłogą. W sumie nic by jej się nie stało ale rumor byłby niezły, a raczej był niezły bo książki spadły szybciej niż ona za to sama wampirzyca nie poczuła podłogi.
Co do...?
Jedna z książek trzasnęła ja tylko w ramie i koniec, reszta pospadała na boki ale też w coś przywaliły i to w coś bliższego niż ziemia.
Jak tylko deszcz wiedzy już spadł otworzyła zaciśnięte powieki czując już pod zmiękłymi nogami twardy grunt.
Tuż przed nią wyrósł chłopak. To chyba on oberwał paroma okazami sztuki pisarskiej.
Schowała głowę w ramionach i zagryzła dolna wargę.
- S-sooorki - powiedziała chowając książkę za sobą i szurając butem po podłodze - I dzięki za ratunek.

Podniósł leniwie dłoń do tyłu swojej głowy, aby palce wsunąc w nieco splątane ze sobą włosy i zmietrzyć je, rozmasowywując tym samym bolące miejsce. W niektóry miejscach książki nie zrażały się nawet tym, że ma dwa bardzo ważne elementy na swoich plecach i również w nie uderzyły.
Co do tego jdnak, Scar był pewien stu procentowo, że maczety nie uniosły żadnego uszczerbku. Zupełnie co innego on, którego bark bolał. I tył głowy w dodatku.
Stanął bokiem do dziewczyny, wpatrując się w stertę usypanych książek. Niewiele rownież brakowało, by do jego uszu dotarło szczekanie Tyfusa, który najprawdopodobniej chciał wyciszyć dźwięk pewnej małej książkowej katastrofy.
Wyprostował ręce wzdłuż swojego ciała, odwracając się plecami do nieznajomej z najwyraźniejszym zamiarem odjeścia. Nie miał tutaj nic do roboty, nie musiał z nią rozmawiać a poszukac książek i informacji na temat wampirów. Szerszych informacji niż znał te od staruszka.
Białowłosa dziewczyna przestała istnieć w chwili, w której położył ją na podłogę, by mogła o własnych siłach stać i biedoczyć nad wypadkiem.
Zamiast tego do jego uszu dotarł dźwięk jej głosu, jakby zlęknionego i przepraszającego. Nie zdążył zrobić kroku, ale nie odwrócił nawet głowy w stronę nieznajomej.
Wypadałoby coś powiedzieć, prawda? Jokachu jednak nie obdarzył ponownie spojrzeniem dziewczyny, nawet niezbyt specjalnie się jej przyglądając. Nawet nie wiedział czy była ładna - nie interesowało go to.
Mimo wszystko, powinien nawet nie zatrzymywać się i odejść do pożądanego regału, w poszukiwaniu pożądanej wiedzy. A jednak zatrzymał się, dając tym samym czas na dopowiedzeniu Ailli we własnej duszy jego słowa.
Nie widział jej bezbronnego gestu, który wręcz krzyczał: "nie rób mi krzywdy", jednak usłyszał dźwięk szurania buta. Sprecyzować go nie sprecyzował, gdyż nie to było głównym celem jego przyjścia do biblioteki.
Odszedł kilka kroków od wysypanych książek na środku dywanu, zatrzymując się przed dolnymi pułkami książek o tytule zaczynających się na literkę "W" lub "V". Przykucnął, przeszukując żółtym oraz zielonym okiem kolejne grzbiety książek.

"Nie rób mi krzywdy"?! Dobre sobie. Głupio jej po prostu było bo facet oberwał przez nią, ale jej niewinne ja znikło kiedy gbur nawet nie odpowiedział. Nie będzie za nim łazić na kolanach. Zresztą podziękowała i raczej do niczego większego robić nie musiała.
Westchnęła tylko ale dało się w tym wyczuć warkniecie pełne jej zwyczajowej niecierpliwości.
Nie to nie, jego brożka.
Sama wzięła w ręce połamana półkę i zaczęła ją oglądać. Była połamana w jednym miejscu, no cudownie.
Zadarła głowę do góry.
Mocy cofania czasu ani naprawy drewna nie miała wiec trzeba było wykombinować coś innego.
Podrapała się w tył głowy i spojrzała na stertę książek. Zamyśliła się nieco. No druga półka z nieba jej nie spadnie wiec wymyśliła coś innego. Odłożyła 'Gdzie księżniczek brak cnotliwych' na ziemi, a książki które upadły zaczęła skrupulatnie okładać tak, że zamiast na półce stawały na gruncie zrobionym z czubków książek, które pierwotnie stały pod nimi.
Średnio genialny pomysł ale nie chciało jej się bardziej myśleć.
W innym wcieleniu mogłaby to olać, wziąć to co chciała i sobie pójść.

Gbur, może był gburem, jednak nie należał do osób, które od tak zawierają znajomości czy rzucając słowa na wiatr. Warknięcia zwyczajnie nie usłyszał, gdyż był za daleko. Nie spodziewał się tego, że dzeiwczyna do niego podejdzie, że zacznie błagać o rozmowę.
Nie zależało mu wcale na niej. Potrzebował teraz ksiązki, a nie jakiejś kobiety na swojej głowie. Teraz jego wzrok przesuwał się po grzebietach książek, zatrzymując się w końcu na księdze o "Wampirzych legendach".
Zaczął odcinać się od otaczającego go świata, wyjmując księgę na swoje kolana. Nie zważał na to, że miał zmarznięte dłonie i bolący bark, po prostu otworzył książkę na pierwszej stronie oznajmującej spis treści.
Wampir nie mogły przecież żyć razem z ludźmi ot tak sobie, pijąc tabletki krwi i uśmiechając się spacerując dalej.
Maczety na jego plecach ciążyły, dając mu przeczucie, że zbyt długo nie wysiedzi tutaj. Najpewniej wypożczy tę książkę i będzie przeglądać ją w pokoju. I tyle.

Odłożyła absolutnie wszystkie książki i przetarła czoło czysto symbolicznie.
Chłopak przestał istnieć, a jej wrócił dobry humor.
Podniosła książkę i uśmiechnęła się błyskając kiełkami.
- Ummm... powodzenia - rzuciła tylko.
W końcu nie chciała okazać braku kultury, nawet jeśli 'rozmawiała' ze ścianą - Bywaj.
Wyminęła regał i rozpoczęła drogą powrotną do domu. Szczerze mówiąc wampirów teraz w szkole nie powinno być, ale... któż by się tym martwił?

z/t

Kiedy do jego uszu ponownie dotarł jakiś dźwięk podniósł głowę znad książki, przenosząc spojrzenie żółtego ślepia na odchodzącą dziewczynę.
Powodzenia? Zrozumiał niewiele z tego zwrotu, nie mając wcześniej z tym styczności. No dobrze, widział kilka razy w telewizji, w jakimś filmie sensacyjnym o policjantach wychodzacych na akcję. Powodzenia, nie daj się zabić.
Tylko się skojarzyło mu ze słowami Ailli.
- Bywaj.. - Odpowiedział do niej nieco ciszej, odprowadzając wzrokiem do końca regału aż nie zniknęła. Nikłe szanse się pojawiły, że usłyszała to dokładnie.
W końcu zamknął książkę jaką miał przy sobie, przejrzawszy spis treści i z grubsza treści jakie tu były. Podniósł wzrok ponownie na grzbiety książek, zabierając trzy kolejne i podniósł się w końcu, wymijając nowoczesne rozstawienie książek.
Stanął przed biurkiem bibliotekarki, gdzie spędził trochę czasu, wypełniając kartę użykownika i podpisując ją. W koncu był uczniem, jednak szkoła chyba nie miała jescze wszystkich jego danych. Zabrał książki pod pachę i .. wyszedł z warczącym Tyfusem u boku.

zt

Arisa weszła pomiędzy regały i jeździła palcem po tytułach książek. Miała nadzieję, że znajdzie jakąś ciekawą powieść. Kiedy ją znalazła chwilę wpatrywała się w jej okładkę czytając tytuł: "Pełnia" Arisa uwielbia książki o wampirach. Kiedy miała zamiar wyjść z biblioteki jej sukienka zaczepiła się o regał. Usiłowała ją odczepić ale zamiast tego przewróciła regał z książkami. Przerażona zaczęła zbierać książki z podłogi.

Hell lubiła czytać książki. Uwielbiała fantastykę, a jeżeli występował tam jeszcze wątek miłosny, to nie mogła oderwać się od lektury. Przyszła więc do szkolnej biblioteki z nadzieją, że znajdzie tu jakąś ciekawą historię. Może tym razem o wampirach? Zaczęła chodzić między regałami co jakiś czas zatrzymując się by obejrzeć dokładniej jakąś książkę. W końcu wybrała dwie i podeszła do stolika przy którym siedziała bibliotekarka. Spała w najlepsze. Hell westchnęła i poszturchała nią kilka razy. Wreście ta się obudziła, wzięła karty od dziewczyny i życzyła miłej lektury. Wychodząc zauważyła jak jakaś dziewczyna zbiera książki z podłogi a obok niej leży regał. Dziwny widok. Czerwonowłosa wyszła szybko z biblioteki, jeszcze karzą jej pomagać.

*zt*

Yusuke nie wiedząc gdzie pójść skierowała się w stronę biblioteki. Cicho otworzyła drzwi. Podeszła do regału z powieściami fantastycznymi. Weszła na drabinę i oglądała tytuły. Nagle wychyliła się ciut za mocno i spadła na ramię.
Na pewno złamałam Pomyślałam.Jednak zapomniala, że może się regenerować. Po paru chwilach przestałam czuć ból.Jednak na ramieniu miała ślad krwi. Bez zastanowienia zlizała krew czując ulgę. Kiedy wstała znalazła książkę pt."Woda jak krew" autorstwa Liyean Maline.
Zamknęła za sobą drzwi i skierowała się do pokoju.

Weszła do biblioteki zamykając za sobą drzwi. Rozejrzała się po pomieszczeniu z wyraźnym zachwytem. W jej poprzedniej szkole biblioteka była o wiele mniejsza. Ruszyła przed siebie, między regały. Obserwowała znaczki z literkami poszukując w myślach jakiegoś tytułu dla siebie. Błądziła tak pomiędzy półkami zastanawiając się jaką książkę powinna wypożyczyć.

Do czytelni wstąpił sam dyrektor tego burd.. pfu Akademii. Nie w najlepszym humorze gdyż nie spał od kilku dni, co nie szło dobrze na jego zdrowie. Musiał więc spocząć, a że biblioteka była najbliżej. Kiedy był tylko w niej, rzucił przelotnie spojrzenie na regały. Nic ciekawego. Wampir nie miał najmniejszej ochoty czytać.. Brr.. sama myśl o czytaniu już wprawiała go w sen. Otrząsnął się, by zaraz zacząć krążyć po pomieszczeniu.
Dopiero ożył, jak ujrzał młodą dziewczynę i to z dziennych. Ba.. na kilometr wyczuje człowieka i to dziewczynę. Oblizał wargi, podchodząc do niej śmiało:
- Szukasz czegoś młoda damo?
Zagadał, uśmiechając się miło. Oczywiście, że wampir grał takiego potulnego, lecz w rzeczywistości było całkiem przeciwnie. Miał już złe zamiary wobec tej panny.

[Daj się ugryźć ; ; Moja postać tak rzadko kogoś atakuje T__T]

Słysząc głos odwróciła się w kierunku skąd dobiegał. Jego właścicielem był mężczyzna, który, jak dobrze wiedziała, był dyrektorem szkoły. Przyglądała się mu nie wiedząc jak zinterpretować jego obecność w bibliotece.
- Tak tylko przeglądam regały. Może znajdę coś dla siebie do poczytania. - Odezwała się łagodnym głosem a na jej twarzy pojawił się delikatny uśmiech.
Nie miała pojęcia kim tak na prawdę jest owy mężczyzna, nie miała pojęcia o niczym. O istnieniu wampirów, o tym że tu są... Była taką owieczką, która dowiaduje się o zagrożeniu dopiero kiedy spotka się z nim prosto w oczy. Postawa mężczyzny nie wzbudzała w niej żadnych podejrzeń. Mimo surowego wyglądu sprawiał wrażenie miłej, dobrej osoby.

[czy ja wiem... ponoć nie można do 100 postów ;p ]

Dziewczyna połknęła haczyk! Wampir miał ochotę zacząć skakać z radości i wykonywać różne akrobacje, jednak forma mu na to absolutnie nie pozwalała.. Ograniczył się jedynie do chytrego uśmieszku - uniósł górną wargę, odsłaniając na moment kła. Przeanalizował myśli uczennicy i dowiedział się, że nie wie o istnieniu wampirów. I kolejna dobra rzecz. Tym razem musiał zaśmiać się cicho. Jednak co za dużo to źle, musiał się powstrzymywać z tą radością. Niech panna nie nałapie podejrzeń czasem, że ma złe zamiary wobec niej. Tak więc poprawił się, prostując bardziej postawę:
- Oby coś panienka znalazła. Czytanie to dobra rzecz... Książki mogą nad dokształcać i rozwijają wyobraźnie, a to przydatne rzeczy są do nauki w szkole.
Mówił tak spokojnie, że samego siebie nie poznawał. Widać nie opuściła go wprawa w aktorstwie, i dobrze. Westchnął głośno, zrzucając wzrokiem po grzbietach książek. Nie znalazł nic ciekawego, co oczywiście powrócił wzrokiem na panienkę:
- Przedstaw mi się..
Mruknął nieco rozkazująco, ale nie ma co się dziwić. Ma do tego prawo, przecież to sam dyrektor.

[Jak się zgodzisz to mogę Cię capnąć xD i nie musisz mieć wcale 100 aby dać zgodę czy nie xD]

Słuchała mężczyzny uważnie patrząc na niego, ale także wodząc wzrokiem po regałach z książkami. Starała się o nich nie myśleć, tylko skupić się na słowach dyrektora. Nie byłoby za grzecznym nie słuchać tak ważnej w szkole osoby. Słowa mężczyzny sprawiły, że zdała sobie sprawę, że się nie przedstawiła. Ah, jaka ona głupia, zapomnieć o czymś takim ważnym. Choć może myślała, że będzie wiedział kim jest, w końcu to dyrektor. Nie pomyślała jednak o fakcie, że to duża szkoła i nawet dyrektor nie musi zapamiętywać wszystkich.
- Ah, przepraszam. - Dygnęła zakłopotana. - Haruhi Shirai.
Uśmiechnęła się przepraszająco. Ah jaka głupia była, że dała się wciągnąć w rozmowę. Nie miała pojęcia o zamiarach dyrektora wobec niej. Nawet w najgorszych koszmarach nie przyszłoby jej to do głowy.

[a jak mnie ugryziesz to sie w wampira zamienie? ]

Przechylił głowę, nie tracąc uśmiechu na swojej białej jak mleko twarzy. Gadzie oczy zostały na moment przysłonięte powiekami. Znowu te pozory przyjaznego i wyrozumiałego dyrektora:
- Miło mi poznać uczennicę.
Odezwał się ciepłym głosem, wyciągając dłoń do dziewczyny. Położył ja na jej ramieniu, zaciskając go lekko. Głód już się wzmagał i świadczyło o tym użycie mocniejszego uścisku na jej ciele. Mogła poczuć nieprzyjemny ból.. Dopiero po kilku sekundach cofnął do siebie szybko dłoń:
- Masz jakieś ulubione gatunki w literaturze?
Zadał szybko pytanie, aby w razie czego stłumić jej niepokój przez ten uścisk. Zaczął wstrzymywać już oddech, przygryzając nerwowo wargi. Zmrużył nawet ślepia, odrywając je od twarzy pannicy. Dobrze wiedział, że źrenice już miał mocno zwężone, a zaraz tęczówki zmienią kolor z żółtego na szkarłatny.

[Nie zamienisz się xD Jedynie szlachetne mogą to uczynić ;d]

Nie spuszczała z niego oka. Nie była tak głupia, by nie zauważyć jego drobnych, nerwowych odruchów. Jednak nie miała pojęcia jak je zinterpretować i po prostu ignorowała je. Mimo wszystko dalej myślała o nim, jak o dobrym człowieku. Fakt, był trochę dziwny, nie tylko z wyglądu, ale także jego zachowanie było inne, lecz nie przeszkadzało jej to. Położył dłoń na jej ramieniu i ścisnął ją mocno. Poczuła lekki ból i narastające w głowie zdezorientowanie. Nie wiedziała co się dzieje, gubiła się w tym wszystkim. W końcu zadał jej pytanie, trzeba było odpowiedzieć.
- Hm... - Zamyśliła się. - Romans, fantastyczne, może horror. - Odpowiedziała po chwili namysłu i ponownie uśmiechnęła się.
Nie miała pojęcia jak silnie działa na niego jej obecność, co ma zamiar jej zrobić. Gdyby wiedziała, na pewno uciekłaby z przerażeniem.

[no dobra... gryzoniu jeden. xD Ale potem mi skasuj pamięć czy coś. Nie chcę żeby moja postać miała jakiś uraz do wszystkich xD]

Skinął głowa na jej odpowiedź. Z tego co usłyszał, mogła wydawać się ciekawą osobą.. skoro lubiła takie rzeczy? Kiedyś z nią porozmawia na tematy o książkach. Ale teraz miał inne plany wobec jej osoby. Koniec powstrzymywania pragnienia.. Wampir złapał Haruhi za lewą rękę tuż nad łokciem, zaciągając ją w mniej obserwowane regały. Gdy tylko stanęli, nachylił się do niej, obnażając już całkiem swoje ostre zębiska:
- Lepiej nie krzycz moja panno, bo jeszcze bardziej ogarnie mnie złość i będziesz miał olbrzymie kłopoty, a tak poza tym to jestem dyrektorem tej Akademii i wy uczniowie musicie mnie karmić. Więc rozluźnij się i... przygotuj na ból.
Na pewno ją nastraszył.. no cóż.. tak bywa. A wampir jest potwornie głodny. Złapał dziewczynę za oba ramiona, podchodząc z nią do ściany. Oparł Haruhi plecami o nią. Nie odwracał jej, bo chciał widzieć w oczach to zakłopotanie, ten apetyczny strach.
Zachichotał jeszcze, ogarnął szybko włosy z jej karku i.. wbił bez najmniejszego wahania te długie kły w jej szyję. Rozpoczął małą ucztę.

[Dzięki ; * I na pewno skasuję xDDD Niech Ci już będzie. xdd]

Teraz już całkiem nie wiedziała co sie dzieje. Jej spokój ducha został zakłócony, gdy dyrektor zaczął ją gdzieś ciągnąć. Zdezorientowana szła za nim w myślach starając się ustalić co sie dzieje. Wtedy zobaczyła kły. Poczuła jak jej serce gwałtownie przyspiesza tak samo jak oddech. Już miała krzyczeć i próbować uciekać kiedy poradził jej żeby lepiej tego nie robiła. Wpatrywała się w niego szeroko otwartymi oczami ze zwężonymi ze strachu źrenicami. Jej spokojny świat właśnie w tej chwili uległ w gruzach. Próbowała sobie przetłumaczyć, że to sie nie dzieje na prawdę, że to tylko sen, ale w żadnym ze snów nie była tak bardzo przerażona.
Dotąd była pewna, że istnienie wampirów to tylko bajeczka. Sposób na straszenie niegrzecznych dzieci. Ale teraz bajeczka stała się rzeczywistością, a nawet dziecko wie o co chodzi wampirowi.
Poczuła zimną ścianę na plecach dalej wpatrując się w niego z przerażeniem. Domyślała się co chce zrobić.
- P-Proszę... - Bąknęła cicho, drżącym głosem.
Chciała uciec. Uciec jak najdalej, ale teraz nie była w stanie racjonalnie myśleć. Poczuła jak odgarnia jej włosy z szyi. Była tak wystraszona, że nie mogła wydać z siebie choćby najcichszego słowa. Już po chwili po jej ciele rozszedł się ból obierając jej szyję za jego największe skupisko. Trzęsącymi się dłońmi złapała go za rękaw i ścisnęła materiał mocno. Jej oczy zrobiły się wilgotne od łez, które jednak nie miały zamiaru wypłynąć z jej oczu.
Bąknęła coś cicho i starała się go odepchnąć, ale strach paraliżował ją na tyle, że te próby nic nie zdziałałyby nawet gdyby chodziło o normalnego człowieka. Była więc bezbronna, ale próbowała się ratować. Bała się, że zginie. Nie chciała umierać.

On tylko delektował się jej strachem, jej bólem. Nie ma to jak słodka krew zmieszana z takimi złymi emocjami, niczym ambrozja dla bogów.
Pił i pił.. nie zamierzając jeszcze przestać. Za bardzo był pogrążony w tej przyjemnej czynności, jak i w tym boskim smaku. Przyciskał mocniej ją do ściany, jednak rozluźniał uścisk na jej wiotkich, słabych ramionach.
Przymknął gadzie oczy, co nadal miały czerwona barwę.
Ta mała Haruhi była tylko słabym człowieczkiem i nią nie zaspokoi swojego wiecznie nienasyconego głodu. Zapewne będzie musiał znowu poszukać innej ofiary, albo ta mała panna zostanie.. dosłownie pożarta. Lecz czy mu się to opłacało? Jak wykasuje jej pamięć, dziewczyna dojdzie do siebie.. to będzie mógł znowu ją napaść i wyssać krew. Tak zrobi.. Przynajmniej postara się. Gdyż jak na razie nie mógł oderwać się od tej panny.. za bardzo mu smakowała i w tym był największy problem.
Zacisnął powieki, zmuszając się do wyciągnięcia kłów. Jednak nie dał rady! Głód znowu przejął kontrolę nad jego ciałem, co przez to pod żadnym względem nie pozwalał przerwać posiłku. Wampir o słabej woli, poddał się ponownie swoim żądzą.
Nie przerywał narazie..

Czuła pieczenie i ból w okolicach szyi. Mieszał się on z panicznym strachem, który zawładnął całym jej ciałem. Widziała, że jej próby ucieczki nie przynoszą żadnych efektów. Nie miała siły żeby go odepchnąć. Oddychała szybko, a jej serce waliło jak oszalałe. W głowie przewijały jej sie miliony myśli, których nie była w stanie poukładać.
To trwało długo, zbyt długo. Czuła jak powoli ulatują z niej siły. Walczyła żeby nie zamknąć oczu. Uścisk na jego rękawie zelżał, nie miała już więcej sił żeby dalej go ściskać. Z trudem utrzymywała się na nogach. W końcu zamknęła oczy resztką sił zachowując przytomność. Jej oddech zwolnił. Jeszcze chwila...

I w końcu przerwał, gdy tylko ta zaczęła okazywać silne już osłabienie. Zaczęła tracić kontakt ze światem w jego rękach, musiał przerwać.
Wyciągnął już na spokojnie swoje kły zabrudzone krwią, tak samo jak i jego usta były nią splamione. Odciągnął od siebie dziewczynę, puszczając ją, aby mogła bezwładnie opaść na podłogę. Wampir jeszcze od niej nie odchodził, chciał się jej jeszcze przyjrzeć.. Może akurat będzie mogła oddać mu krew.. Ponownie?
Zmarszczył brwi, kucając. Widział lepiej jej bladą twarz:
- Słyszysz mnie?
Zapytał cicho, szarpiąc ją za prawe ramię. Oby miała jeszcze siły, bo chyba miał ochotę na więcej, lecz jeśli się nie uda... No trudno, będzie musiał czekać do następnej okazji. Zwilżył krew z warg, czekając na jakąkolwiek Haruhi reakcję.

Zsunęła się na podłogę czując zimną ścianę przy plecach. Nie bardzo kojarzyła co się dzieje nadal walcząc żeby nie stracić przytomności
- Hai - odezwała się cicho, niemal niedosłyszalnie .
Nie miała nawet siły by otworzyć oczu. Oddychała ciężko przez otwarte usta powoli tracąc kontakt z rzeczywistością. Mimo to czuła łaskoczące krople spływające po jej szyi, a także resztki strachu, który powoli gdzieś zanikał.

Uśmiechnął się, słysząc, że ta mała jest jeszcze.. świadoma. Patrzył się na nią z taką samą pogodą ducha, jak ją po raz pierwszy spotkał. I właśnie za tą łagodnością kryło się ta fałszywość.. Zbliżył swoją dłoń do jej rany, zbierając palcem resztki krwi. Zostały szybko przez niego zlizane.. Robił to powoli by jak najdłużej delektować się znowu tym smakiem krwi:
- Panna Haruhi Shirai ma pozytywną uwagę u dyrektora, za to, że jest taka łatwa.
Zaśmiał się podle po swoim złośliwym żarcie. Chwycił ją za "ubranka" przyciągając ku sobie. Stykali się ze sobą twarzami. Czerwone ślepia wlepiały się w jej przerażone oczy:
- Żądam powtórki! Natychmiastowo!!
Wycedził przez zębiska, śmiejąc się jeszcze bardziej potworniej niż poprzednio. Rozchylił wargi, aby ponownie przyssać się do jej szyi, tyle, że z tej zdrowej strony.

Zignorowała jego "żart" i skupiła się na następnych słowach. Znów ogarnął ją strach a jej oddech na nowo przyspieszył, jednak nie na tyle co poprzednio. Serce dopiero co spokojniejsze znów zwiększyło tempo uderzeń ale siły ciągle z niej ulatywały.
- Nie... - mruknęła słabo i zamknęła oczy.
A więc czekała ją śmierć? Bolało ją że przeznaczone jej jest zginąć w takim miejscu. Nie mogła nic zrobić, nawet gdyby próbowała uciec nie miała sił żeby to zrobić. To przykre, że nie potrafiła pomóc nawet sobie.

Zignorował jej "nie". I tak w ogóle to zastanawiał się.. Dlaczego ofiary tak się mu opierały? Może i zadawał ból, wzbudzał strach, ale żeby zaraz odmawiać? Przecież oddawanie krwi takiemu wampirowi jak on, zwłaszcza gdy jest głową tej Akademii powinno być cholernym zaszczytem. Ale jednak nie... I to go rozzłościło jeszcze bardziej. Wbijał mocniej kły, wbijając jeszcze te dolne, jakby miał zamiar oderwać z niej kawałek... mięsa. Powstrzymał się kiedy Haruhi już naprawdę mogła umrzeć. Wyciągnął kły, zlizał resztki krwi z ran i jej okolic. Po czym wsunął swą rękę pod jej kolana, obejmując drugą jej plecy. Wstał razem z Haruhi, która spoczywała na jego rękach. Pragnął ją tutaj zostawić, aby sobie konała.. lecz przez to, że musiał się ukrywać przed łowcami, musiał pomóc ofierze żeby była na kilka razy.. trzymał ją więc na swoich potężnym łapskach i ruszył z dziewczyną ku wyjściu z czytelni. Zaprowadzi ją do Gabinetu Lekarskiego.

<zt oboje>