<   Łazienki (N)  ~  Prysznice

Pseudo-zbiorowe prysznice poprzedzielane parawanami i kurtynami, które pozwalają zachować dużą część intymności uczniom.

Miał już dosyć wszystkiego. Noc nie dała mu ukojenia, zaś sen nie chciał nadejść. Pod oczyma miał lekkie 'worki' co świadczyło o co najmniej dwóch nie przespanych nocach.
Zawlókł się kuśtykając do łazienek, zamykając za sobą drzwi. A może trzaskając? Nie, nie tym razem. Zaczął rozpinać swoją koszulę, czujac jeszcze na torsie jej dotyk, ciepło jej dłoni. Zacisnął palce na koszuli i szarnął, pozbywając się tym samym dwóch guzików. Nie obchodziło go to. Odrzucił ubranie na bok, zsuwając z siebie spodnie i resztę odzienia. Nie pozostawiając na sobie już niczego prócz bandaża i rzemyka na szyi.
Wszedł pod prysznic i odkręcił zimną wodę prosto na głowę, podpierając się dłońmi o ścianę. Ciało od razu zareagowało drżeniem, jednak chłopak nie przestawał. Woda omywała jego ciało, pozbywając się również i z ziemi z włosów.
W końcu jednak zaczął się obmywać, dodając cieplejszej wody.
Po jakieś może godzinie, ubrał się w świeże ciuchy i.. wyszedł.
[z/t]

Szyja nie bolała jej już tak bardzo. Ale mimo wszystko postanowiła się umyć, po całej nocy spędzonej w lesie. Wszystko ją swędziało, pewnie ze względu na to, że mnóstwo mrówek oblazło ją w czasie nocy.
Dziewczyna, wchodząc do łazienki od razu zrzuciła buty i kopnęła je pod kabinę. Stwierdzając, że nikogo nie ma, rozebrała się, rzeczy dokładnie składając w idealną kostkę. Wzięła kosmetyczkę. Zdjęła gumkę do włosów z ręki i związała nią swe długie kosmyki. Zaraz jednak się rozmyśliła, rozpuściła włosy, bo uznała, że i je mogłaby umyć. Zdjęła delikatnie bandaż i ułożyła go tuż obok ciuchów. Z kosmetyczką w ręku weszła do kabiny i zamknęła się w niej szczelnie. Ułożyła kosmetyczkę na jakiejś tam półce na mydło i puściła gorącą wodę. Oparła się o ścianę kabiny i chwilę rozkoszowała się ciepłą cieczą rozlewającą się po jej ciele. Syknęła cicho, gdy woda dotknęła jej rany. Wyjęła mydło i dokładnie umyła całe ciało. Gdy już zamoczyła włosy, opłukała się z mydła, wyciągnęła szampon i nalała dość dużo na rękę. Odkładając butelkę z szamponem, drugą ręką wtarła płyn we włosy, dokładnie je myjąc. Zawsze było jej trudno myć włosy, ale nie robiła tego za często, więc nie przeżywała katuszy codziennie.
Pół godziny później wyszła z kabiny i dokładnie wytarła się ręcznikiem. Założyła świeżą bieliznę i ubrania. Wyjęła z kosmetyczki czysty bandaż, którym owinęła sobie szyję.
Zostawiając za sobą idealny porządek, wzięła rzeczy i po prostu wyszła, kierując się do pokoju, by odłożyć ciuchy i kosmetyczkę.

zt

Wszedł i rozejrzał się. Nikogo nie było. Rozebrał się wiec i po złożeniu rzeczy wszedł pod prysznic. Ciepła woda dobrze mu zrobi.

Dodane po 46 minutach:

Wyszedł z pod prysznica i owinął się ręcznikiem. Zabrał wszystkie swoje rzeczy i poszedł do pokoju.
[zt]

Doszła w końcu do miejsca, w którym po prostu chciała się odprężyć i zrelaksować, ale przede wszystkim zmyć z siebie całe to świństwo. Najchętniej zmyła by z siebie wszystkie wspomnienia od momentu, gdy stanęła przy ruinach. Ale mimo wszystko, coś ją powstrzymywało od wymazania sobie pamięci. A co, a może raczej... kto?
Zdejmując z siebie płaszcz, buty i pozostałą bieliznę myślała o tym, który wpadł tak nagle, i który nazwał tego psychopatę swoim ojcem. Wchodząc pod prysznic i oblewając się ciepłą wodą, uśmiechała się i widziała w głowie, słyszała, jak wybawca pomógł im uciec. Ryzykował życie. Stracił zapewne wzrok. To straszne.
Przy pomocy mydła, szamponu i wszelkich innych dupereli, których to ona używała do odświeżania ciała i ducha, umyła się dokładnie. Wytarła się do sucha i założyła czyste ubrania.
Pół godziny suszyła włosy. Rozczesując je, nie była zadowolona znajdując w kosmykach dwa pająki i jakieś muchy. Najwyraźniej ich nie domyła. Włosów, nie robali.
Odetchnęła, gdy uporała się z tym wszystkim. Rozejrzała się i wzięła wszystkie swoje rzeczy i płaszcz Engreya. Chwilę potem opuściła pomieszczenie.

zt

Po długiej podróży z akademika byłam bardzo zmęczona i wykończona,odrazu zapytałam gdzie prysznice i pobiegłam.Choc nie byłam w pełni zadowolona iż wiedziałam że w domu kompała bym się w wielkiej wannie z pachnąca pianą,ale w tej chwili miałam taką potrzebe zmycia z siebie zmęczenia że już po chwili brałam prysznic pod goracą wodą.
[zt]

Pod jedną z wielu kabin prysznicowych znalazły się dwie osoby, które-o dziwo-zmieściły się nawet między dwoma kafelkowymi zamurowaniami, oddzielającymi inne kabiny. Tym "ktosiem" byłem ja i moja nowa (mam nadzieję) przyjaciółka, Anne. Staliśmy na razie ubrani, ja patrzyłem w samą dyszę prysznica.
-Mam nadzieję, że woda jest tutaj w miarę czysta. W ulotce reklamowej pisali o dobrym wyposażeniu każdej sali...Ciekawe, czy łazienka też się do takich pomieszczeń zalicza. No nic, Vinci. Czas się rozbierać.
I jak gdyby nigdy nic, z wrodzonym brakiem wstydu w sprawach intymności, zacząłem ściągać z siebie kolejne części ubranka. Koszulka poleciała na murek parawanu, tak samo jak spodnie i bielizna. Stałem sobie naguśki jak mnie pan Boguś stworzył.

-A no powinna być czysta. Z resztą sami za chwile to sprawdzimy.
Zdjęła marynareczkę, i krawacik odwiesiła obie rzeczy na parawan, po chwili zdjęła spódniczkę i powoli rozpięła koszulę. Stoją tak prawie, że goła i wesoła. Przed nagim już młodzieńcem, z lekka się zarumieniła i rozpięła stanik. Przecież on już widział piersi jak i naglą kobietę. Na pewno widział.
Rzuciła stanik na murek i zdjęła majteczki. No to było ciekawe. Stała sobie tak przed nim nie zakrywając się ani nic. Jedyne co zrobiła to związała włosy w wysokiego koka.
-To co, sprawdzamy czystość tej wody?
Zerknęła na chłopaka jak gdyby nigdy nic.

Uśmiechnąłem się mimochodem, co by nie pokazać, że jestem jakimś gruboskórnym samczykiem bez żadnych uczuć w środku. Anne była ładna, to fakt. W każdym kręgu społecznym mogłaby być uważana za łakomy kąsek dla chłopaka. Aż mnie coś zaswędziało tu i tam z samego marzenia o takiej partnerce.
-Tak tak, sprawdzamy, oczywiście.-otrząsnąłem się, przekręcając zawór kranu w lewo. Po chwili z dyszy wytrysnęła ciepła woda, która swoimi kropelkami opatuliła mnie, jak i współlokatorkę. Chwilę później lekka para unosiła się znad kabiny, poświadczając o obecności uczniów w tymże miejscu. Ja wyciągnąłem z małej torby mydło w płynie, by rozmasować je po swoim ciele. Długa podróż do Akademii była nie tylko męcząca, co i bardzo brudząca.
-Może opowiesz mi coś o sobie, Anne? Kąpiemy się razem nago, a do tej pory wiem tylko o twoich wadach, które są też zaletami, po części. Chciałbym cię bliżej poznać, bo...polubiłem cię.-oznajmiłem, myjąc plecy znajomej.

-Opowiem, czemu nie. Tylko co byś chciał wiedzieć? Sama z siebie nie wiem o czym mógłbym Ci opowiadać.
Zamruczała cicho czując jego dłonie na swoich plecach. Jego dotyk był bardzo miły i delikatny. Uśmiechnęła się sama do siebie. Wciąż nie mogła uwierzyć jakie miała szczęście. A pomysł ze wspólną kąpielą był wspaniały. Odprężyła się dzięki temu nieco.

-To może ja pierwszy opowiem, byś wiedziała, dobrze?-spytałem, sięgając po zieloną gąbeczkę, która należała do osoby obok mnie. Namydliłem ją ostrożnie, by zacząć szorować nią całe ciałko Anne, bez uwzględnienia miejsca intymnego, dolnego. Takie rzeczy robią mężczyźni (ew. kobiety) o parę szczebli ufnej kariery wyżej.
-Jak już wiesz, nazywam się Vinci Tero. Urodziłem się daleko stąd, praktycznie na drugim końcu kraju. Moja mama, i ja też, do 5 roku życia była zwykłym człowiekiem. Poznała jednak nowego faceta, który okazał się wampirem. Poprzedni mąż umarł, a matula nie lubi być samotna, więc prędko poślubiła jegomościa. To właśnie po nocy poślubnej mój nowy papa ugryzł mnie i stałem się lichym potworem z apetytem na krew. Nie martw się, nie gryzę. Umiem powstrzymać swój głód, który zapełniam innymi rzeczami. Jestem też dość inteligentny. Zawsze to ukrywam przy was, studentach, jednak dobrze to widać. Mam bowiem niecałe 15 lat, a już siedzę w Akademii. Nie chcę uchodzić za szkolnego geniusza, bo chcę być zwykłym chłopakiem. Chyba wiesz co mam na myśli, prawda?-spytałem z nadzieją w głosie, stojąc teraz przed Anne, no bo wcześniej byłem za jej plecami.

-Ach tak jak najbardziej..
Uśmiechnęła się delikatnie.
-Moja kolej tak? Anne Banewort jak wiesz.. No dobra, moja matka jest Japonką, ale ojciec Anglikiem. Rodzicielka wyrzekła się rodziny dla mego ojca. Wszystko było by ładnie i pięknie. Mam siostrę bliźniaczkę w niczym mnie nie przypominającą. I z racji tego, że ja buntownikiem zawsze byłam, uciekłam z jednego z przyjęć firmowych ojca, na swojej drodze spotkałam wspaniałego mężczyznę. Okazał się być wampirem. Ale jak on to stwierdził, szkoda mnie i ofiarował mi swoją krew. Było to 5 lat temu.
Zabrała mu gąbkę i dotknęła nią jego torsu. Po czym spojrzała mu w oczka i się uśmiechnęła.

-Masz bliźniaczkę? To niesamowite! Zawsze marzyło mi się bliźniacze rodzeństwo, najlepiej brat, a tak to mam starszą siostrę, ble. Jakoś ją znoszę, gdy przyjdzie czas na jakieś spotkanko, ale tak na codzień, to już nie za bardzo. No i w dodatku ten twój facet, którego poznałaś...Myślałem, że historyjka z ucieczką z imprezy firmowej będzie podobna do tej z baśni o Kopciuszku, a tu taki klops! Byłaś na niego zła, że stałaś się...no wiesz, wampirem? Czy może cieszyłaś się z tego?-dopytywałem, wzrokiem bacznie oglądając każdy, nawet najmniejszy fragment ciała Anne. Była bardzo pikna, niczym stado owiec hasających po górach! Dla bacy to wielka radość.

-Zła nie byłam.. Jednak przepełniał mnie smutek. Rodzina chciała się mnie jak najszybciej pozbyć. Jednak dopiero teraz im się udało jak dowiedzieli się o tej szkole. Wcześniej przetrzymywali mnie w domu. Traktowali mnie jak bym nie była ich córka, a jakimś ciężarem.. Karą.
Powoli i łagodnie zaczęła go myć co prawda swoją gąbeczką, ale co tam. Dokładnie namydliła jego ciało, pomijając pewne miejsce.
-A tego faceta widziałam może przez godzinę. Spotkałam go w ciemnej uliczce.
Zaśmiała się.

-Dobrze, że ten facet tylko cię ugryzł. Gdyby na przykład cię tak po prostu, niemoralnie, zgwałcił...I narodziłoby się dziecko z tego zwodniczego nasienia...Miałabyś wielki problem z wychowaniem niemowlaka, o ile zgodziłabyś się trzymać tą ciążę w brzuchu. To jedynie pokazuje, że świat jest okrutny, nie ma co. Cieszę się, że mogłem cię spotkać, Anne, i że trafiliśmy na siebie...-uśmiechnąłem się czule, stając na paluszkach, by uzmysłowić dziewczynie, że nadszedł ten czas, kiedy to ja chcę ją pocałować. Objąłem ją w pasie, tak na wysokości samego łona, nie ukrywając cieleśnie radości wynikającej z takiego obcowania z żywą, najpiękniejszą naturą tego ziemskiego padołka zwanego życiem.

-Masz całkowitą rację.. Widać nie było mu w głowie płodzenie dzieci.
Uśmiechnęła się, a widząc jak staje na palcach, delikatnie rozchyliła usta. Spojrzała mu w oczy. Czując jak zaczyna ją obejmować i przyciskać do swojego ciała, wypuściła z dłoni gąbkę i pogładziła go po policzku, drugą ręką objęła go w okół szyi.
-I ja się z tego cieszę.
Przysunęła do jego twarzy swoją, ciesząc się z wyboru pokoju, jak i decyzji o wspólnym sprawdzaniu stanu czystości wody w szkolnych prysznicach.

Panienkę Anne pocałowałem bardzo gorąco w usta, uśmiechając się przy tym od ucha do ucha. Czy byliśmy już wykąpani? Ależ oczywiście. Dlatego więc przekręciłem zaworek od ciepłej wody, by nie marnować tego cennego płynu.
-Moja słodka alkoholiczko: możemy wrócić już do pokoju? Muszę się jeszcze rozpakować, a wciągająca rozmowa z Tobą nie dała mi takiej szansy. Mam jednak nadzieję, że nie obrazisz się, jeżeli pokażę to i owo w drodze do naszej skryjówki.-przyznałem, mając nadzieję, że Anne wie co przez to rozumieć. Wycierałem się pospiesznie ręcznikiem, włożyłem go potem do torby tak samo jak swoje ubrania. Odłożyłem ją na boczek, by teraz wytrzeć wilgotną dziewczynę, w której się bagatela zakochałem. Dokładnie pieściłem jej całe ciało ręczniczkiem, nucąc sobie wesołą piosenkę.

Uśmiechnęła się łagodnie czując jego gorące usta na swoich wargach. Po wysłuchaniu go uważnie odparła bardzo łagodnie.
-Tak, czemu by nie?
Obdarowała go przy tym wesołym uśmiechem. Bez żadnych sprzeciwów pozwoliła mu wytrzeć jej drobne ciało. Cieszyła się wręcz z tego. Był taki kochany, czuła się przy nim naprawdę bardzo swobodnie. Gdy była już całkiem sucha chwyciła swoje ubrania i delikatnie zmierzwiła mu włosy dłonią.

-Hm....w sumie to mam lepszy pomysł. O wiele, wiele lepszy. Wyjdźmy na dwór, do lasu. O tej porze jest to romantyczne miejsce na przechadzki, a i poczujemy się jak niegdyś Adam i Ewa, gdy stąpali po ziemi ogrodu Eden. Co ty na to, moja piękna?-spytałem, całując ją po lewej dłoni. Może byłem dość całkiem niski, ale reprezentowałem bardzo wysoki poziom wychowania, "inności", oraz społeczeństwa-całkiem wolnego od przymusowej pracy dla globalnej wioski. Byłem po części outsiderem.

-Ale chyba nie nago...?
Popatrzyła na niego. W sumie on był naturalistą, ale to chyba nie zbyt przyjemne jak jakieś robaki zaczynają po Tobie pełzać i wchodzić tam gdzie nie trzeba. Do tego było bardzo zimno. Co prawda sama obecność owego młodzieńca przy niej sprawiała, że było jej bardzo gorąco, ale tak mroźne powietrze mogło by ostudzić jej temperament jak i zapędy.

-Jeżeli nie czujesz się na siłach, to możesz coś na siebie nałożyć-ręczniczek, swoje ubranko, bądź nawet białą pościel. Postraszylibyśmy paru turystów, którzy mogli się zagubić, haha! O mnie się nie martw, bo ja takie chłodki wytrzymuje, co teraz panują na zewnątrz. Jeżeli będziesz gotowa, kochana Anne, wystarczy tylko powiedzieć.-odparłem, odsuwając kotarę od prysznica, w którym się znajdowaliśmy. Wyszedłem z murkowanej kabiny, nawet nie zważając na ewentualne przyjście osoby trzeciej.

-No to ja jednak coś na siebie zarzucę. Aż tak się przemóc jeszcze nie umiem.
Wyszła spod prysznica przebierając w swoich ciuchach. Założyła na siebie koszulę, sięgała ona do połowy uda. Chyba jak na pierwszy raz latanie prawie nagim był to dość odważne posunięcie. Na szczęście na wszelki wypadek miała ze sobą resztę ciuchów. Jak by zmarzła, albo coś.
-To idziemy?
Zapięła w koszuli kilka guzików.

-Oczywiście. Pozwolisz, że poprowadzę? Jadąc pociągiem do Akademii zauważyłem pewien krajobraz, który mnie bardzo zainteresował. Widziałem pewne płaskie dachy posłane trochę roślinami, ale głównie pokryte marmurem. Myślę, że to pozostałości bunkrów po II Wojnie Światowej. Czym prędzej musimy tam pójść!-krzyknąłem na koniec, biorąc pod ramię Anne i idąc z nią do....okna. Nikt normalny nie wychodzi goły z Akademika, więc trzeba czasem się poświęcić.

z/t x2

Jeżeli możesz, Anne, to napisz w Lesie>Bunkry :3